فقدان موقعیت مناسب بهره‌برداری

همان‌طور که مدل‌های هوش مصنوعی پیشتاز در مقایسه با یکدیگر مورد ارزیابی قرار می‌گیرند، هوش مصنوعی نیز دو سیستم سیاسی رقیب آمریکا و چین را ارزیابی خواهد کرد. این فناوری آزمایش می‌کند که کدام یک در ایجاد ابزارهای هوش مصنوعی و انتشار آنها در اقتصاد بهتر عمل خواهد کرد. این امر به‌نوبه خود تا حدودی به دیدگاه‌های بسیار متفاوت آنها در مورد نحوه اداره جوامع بستگی دارد.

نتایج این رقابت ممکن است حتی در حوزه‌ای مانند هوش مصنوعی که به‌سرعت در حال تغییر است تا چند سال مشخص نشود. اما همان‌طور که از داخل چین گزارش می‌دهیم، این کشور در حال حاضر به‌سرعت در حال پذیرش هوش مصنوعی و دولت آن در حال آماده شدن برای تغییر اقتصادی و اجتماعی چشمگیری است که این امر نویدبخش آن خواهد بود. چین به‌عنوان یک حکومت استبدادی، در مهار امیدوارکننده‌ترین فناوری قرن بیست‌ویکم مزایا و همچنین مشکلات زیادی دارد.

بحث را با اندازه مدل‌های چینی شروع کنید. تصور رایج این است که آنها ارزان‌اند و حتی بهترین آنها نیز دائم از مدل‌های آمریکایی عقب می‌مانند. درواقع، مدل‌های هوش مصنوعی دو کشور در حال همگرایی هستند. مدل‌های نوآورانه چینی بزرگ‌تر و باهوش‌تر می‌شوند. طی چند هفته گذشته، آزمایشگاه‌های چینی Qwen3.8-Max و Kimi K3 را منتشر کرده‌اند که تقریباً با پیشرفته‌ترین انواع هوش مصنوعی‌ آمریکایی مانند Fable 5 ساخت شرکت انتروپیک برابری می‌کنند. مدل‌های چینی به همان اندازه مدل‌های آمریکایی می‌توانند از بسترهای آزمایشی خود خارج و به نمونه‌هایی کاربردی تبدیل شوند.

مدل‌های چینی ارزان‌تر هستند، اما مدل‌های آمریکایی اغلب ارزش بیشتری دارند. شرکت آمریکایی Artificial Analysis دریافته است که در بیشتر بده‌بستان‌های هزینه و هوش، یک مدل آمریکایی از مدل‌های چینی بهتر عمل می‌کند.

احتمالاً این همگرایی ادامه خواهد یافت. چین اکنون تنها یک‌دهم آمریکا ظرفیت مرکز داده ایجاد می‌کند، اما بعید است که این کسری ادامه یابد. این کشور به‌عنوان یک اقتصاد نیمه‌برنامه‌ریزی‌شده در ایجاد زیرساخت‌ها خوب عمل می‌کند. درحالی‌که افکار عمومی آمریکا علیه مراکز داده هستند آسیای جنوب شرقی از تاسیسات عظیم چینی میزبانی می‌کند. مدل‌های وزن آزاد چین می‌توانند روی سرورهای هر کسی اجرا شوند، به این ترتیب محاسبات کمتر از آنچه اعداد و ارقام نشان می‌دهند مشکل‌ساز هستند. همچنین چین تقریباً سه برابر آمریکا ظرفیت تولید برق نصب‌شده دارد و پیشتازی آن روزبه‌روز بیشتر می‌شود.

چین یاد می‌گیرد که چگونه با تحریم‌ها کنار بیاید. این کشور تراشه‌های پیشرفته انویدیا را قاچاقی وارد یا آنها را در مراکز داده خارجی اجاره می‌کند. هوآوی، بهترین طراح تراشه چین به‌سرعت تولید تراشه‌های (بی‌کیفیت) خود را بالا می‌برد. ابزارهای لیتوگرافی ساخت چین اکنون از نور فرابنفش عمیق برای چاپ تراشه‌ها استفاده می‌کنند، هر چند بهترین فناوری، با استفاده از فرابنفش شدید، همچنان دور از دسترس آنهاست.

مدل‌سازی فقط نیمی از ماجراست. برای پویا کردن اقتصاد باید هوش مصنوعی نیز به‌کار گرفته شود و این همان کانون تمرکز سیاست هوش مصنوعی چین است. تا زمانی که چین در مدل‌سازی از آمریکا عقب بود، رهبران، انتشار آن را بهترین راه برای رقابت می‌دانستند. اما آنها همچنین ممکن است معتقد باشند که مانند سایر فناوری‌های گسترده مانند برق، پذیرش هوش مصنوعی پاداش‌های بیشتری نسبت به کشف آن به همراه دارد. قرار است جمعیت در سن کار چین تا سال ۲۰۵۰، ۲۵ درصد کاهش یابد. برای اینکه ماشین‌ها جایگزین انسان‌ها شوند، انتشار هوش مصنوعی نیز ضرورت پیدا می‌کند.

تاکنون، استفاده از هوش مصنوعی هنوز خود را در آمارهای اقتصادی آمریکا یا چین نشان نداده، اما تغییر در برخی صنایع از قبل فراگیر شده است. با توجه به تجربه یک شرکت بزرگ، کامیون‌های مجهز به هوش مصنوعی به 30 درصد راننده کمتر نیاز خواهند داشت، زیرا خدمه از دو راننده به یک و از چهار راننده به سه راننده کاهش می‌یابند. هوش مصنوعی برای تولید 95 درصد از 128 هزار میکرودرام یک یا دودقیقه‌ای بسیار محبوب که در سه ‌ماه اول سال 2026 منتشر شد استفاده و جایگزین بسیاری از بازیگران و عوامل فیلم شد.

علاوه‌بر این، چین همچنین به‌سرعت استفاده از روبات‌ها را افزایش می‌دهد. رهبران در ماه ژوئن به دولت‌های محلی و شرکت‌های دولتی اعلام کردند که تا پایان سال ۲۰۲۶، 10 هزار روبات انسان‌نما برای انجام کارهای واقعی داشته باشند. بانک مورگان استنلی انتظار دارد فروش روبات‌های انسان‌نما در چین تا سال ۲۰۳۰ به ۴۴۶ هزار عدد برسد که 9 برابر کل امسال است. شرکت‌ها به کارگران پول می‌دهند تا روبات‌ها را در انبارهای بزرگ با تا کردن مکرر لباس‌ها و مرتب‌سازی و روی هم چیدن اشیا آموزش دهند.

چین نسبت به آمریکا سهم کمتری از کارگران یقه‌سفید (اداری) دارد، بنابراین هوش مصنوعی احتمالاً بیشترین تاثیر را در بازارهای مصرف و مشاغل یقه‌آبی (کارگر صنعتی) خواهد داشت. این کار به‌راحتی می‌تواند به نارضایتی منجر شود. بیکاری جوانان در حال حاضر حدود ۱۵ درصد است و بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در اقتصاد غیررسمی کار می‌کنند. نابودی مشاغل می‌تواند بسیار سریع‌تر از فرآیند کاهش جمعیت چین اتفاق بیفتد.

شاید فکر کنید که تسلط حزب کمونیست بر قدرت آنقدر قوی است که می‌تواند عواقب این رویداد را نادیده بگیرد، اما دیکتاتورها از شکننده بودن می‌ترسند. شرکت‌های چینی می‌خواهند هوش مصنوعی را به‌سرعت گسترش دهند، ولی دولت به‌شدت از بی‌ثباتی اجتناب خواهد کرد. به همین دلیل است که هوش مصنوعی آزمایشی برای سیستم خواهد بود- و به همین دلیل گزینه‌های چین محدود هستند. همانند آمریکا، صحبت‌های زیادی در مورد آموزش مجدد شنیده می‌شود. بااین‌حال، بازآموزی سابقه ضعیفی دارد و حتی موفق‌ترین کشورها، مانند دانمارک و سنگاپور، برای تجهیز کارگران برای مشاغل کاملاً جدید به دردسر افتاده‌اند. هیچ دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم چین موفق‌تر خواهد بود، به‌خصوص که در حال حاضر تعداد فارغ‌التحصیلان آن بسیار زیاد است.

اقتصاددانان و مشاوران برجسته پیشنهاد می‌کنند که قرارداد اجتماعی را مثلاً با مالیات بستن بر شرکت‌های هوش مصنوعی یا ایجاد یک درآمد پایه همگانی گسترش دهند. کار آنها در نشریات حزبی منتشر شده که نشان‌دهنده ابراز علاقه رسمی است. اما رئیس‌جمهور شی جین پینگ مدت‌ها با کمک‌های مالی مخالف است و می‌گوید که این کمک‌ها می‌توانند به تنبلی منجر شوند.

رهبران سیاسی به شرکت‌ها فشار می‌آورند که به‌جای اخراج کارکنان، آرایش نیروها را تغییر دهند. آنها همچنین ممکن است از شرکت‌های دولتی بخواهند نیروی کار مازاد را جمع‌آوری و جذب کنند. اگرچه این کار از نظر سیاسی امکان‌پذیر است، اما برخی از مزایای انتشار سریع را در زمانی از بین می‌برد که رشد داخلی از قبل ضعیف شده است.

 بنابراین دولت ممکن است بداهه‌پردازی کند و اجازه دهد هوش مصنوعی تا زمانی که مشکلی پیش نیامده به کار خود ادامه دهد و فقط آنگاه مداخله خواهد کرد. این همان اتفاقی است که برای آموزش خصوصی و بازی‌ها افتاد. آن صنایع یک‌شبه دچار سردرگمی شدند، چون حزب به این نتیجه رسید که آنها آسیب زیادی وارد می‌کنند. مقامات محتاط اخیراً پس از بروز بیش از ۱۰۰ مورد نقص در ووهان که مسافران را سرگردان کرد آزمایش‌های روبوتاکسی را کند کردند. بااین‌حال، توقف هوش مصنوعی ممکن است توانایی نوآوری را مختل کند. در این صورت، رهبران چین مجبور می‌شوند خطر بی‌ثباتی اجتماعی را با خطر عقب افتادن از آمریکا متعادل کنند.

هوش مصنوعی چالش‌های مشابهی را برای آمریکا و چین ایجاد می‌کند. هر دو جامعه باید خود را از نو بسازند و این چیزی است که دموکراسی‌ها معمولاً آسان‌تر از دیکتاتوری‌ها به آن دست می‌یابند.