نثر و معایب آن

نوشتن سخت است. نوشتن کلمات روی صفحه برای فرانتس کافکا فرآیندی از «عذاب‌های بی‌پایان» بود. جرج اورول گفت که این کار مانند «یک دوره طولانی از یک بیماری دردناک» است. روزنامه‌نگار هانتر اس. تامپسون آن را «فقط وقتی خوب می‌دانست که تمام شود». اکنون هوش مصنوعی به کمک آمده است. مدل‌های بزرگ زبانی (LLM) مشتاقانه انبوهی از متن را بدون هیچ درد و عذابی ارائه می‌دهند. روبات‌ها می‌توانند ایمیل‌ها را به‌طور عالی، نثرهای طولانی را به‌طور قابل‌قبول و شعر را به‌طور ضعیف بنویسند. برای آنها، نقطه پایان نویسنده زمان اتمام یک بسته کاغذ ۵۰۰برگی است. هر کاربر یک مدل بزرگ زبانی می‌تواند در یک روز به اندازه تمام عمر کافکا کلمه تولید کند. برای نویسندگان انسانی این هم یک نعمت و هم یک نفرین است. اگر ادعا کنید نویسنده هستید اما از هوش مصنوعی استفاده می‌کنید، شبیه یک کلاهبردار به نظر می‌رسید- ابزارهای ضد روبات مانند Pangram در تشخیص اینکه چه زمانی کسی از هوش مصنوعی کمک گرفته است، خوب عمل می‌کنند. صدها نفری را در نظر بگیرید که از الگوی بزرگ زبانی برای نوشتن درخواست کارآموزی در اکونومیست استفاده کرده یا وزرای دولتی که آثار تولیدشده به وسیله هوش مصنوعی را به بخش «دعوت به نگارش» (By Invitation) ما ارسال کرده‌اند (وسوسه‌انگیز است، اما ما از آنها نام نمی‌بریم). بررسی ما در مورد ویژگی‌های سبکی روبات‌های بزرگ نشان می‌دهد که چگونه نوشتار هوش مصنوعی با هر به‌روزرسانی به نوشتار انسانی نزدیک‌تر می‌شود. ما خروجی‌های الگو‌های بزرگ زبان را با نثری که می‌دانیم توسط انسان‌ها تولید شده است -یعنی نثر خودمان- مقایسه کردیم. از ۱۴ نوع چت جی‌پی‌تی، Claude، جمینی و Grok که از سال ۲۰۲۴ منتشر شده‌اند خواستیم نسخه‌هایی از مقالات ما را بدون مراجعه به وب بنویسند. ما مجموعه خود را در ۵۵۹۴۰ جمله و 2/ 1 میلیون کلمه مقایسه و نتایج خود را با سایر روزنامه‌ها و کتاب‌های داستانی پرطرفدار مقایسه کردیم و دریافتیم که برخی از ترفندهای قبلی هوش مصنوعی -مثلاً استفاده از تعداد زیادی خط تیره یا کلماتی مانند «بهره‌گیری»- دیگر در نوشتار آن زیاد به کار نمی‌رود. اینکه نویسندگی هوش مصنوعی بهتر می‌شود خبر خوبی است. غربال کردن مطالب حاصل از این وضعیت آشفته امروزی مغز و وقت شما را هدر می‌دهد. طبق یک مطالعه اخیر، مدل‌های بزرگ زبانی تعداد کتاب‌های الکترونیکی جدید منتشر‌شده در آمازون را در هر ماه سه برابر کرده و به ۳۰۰ هزار رسانده‌اند. آنها همچنین بیش از یک‌سوم وب‌سایت‌های جدید را پیش‌نویس می‌کنند. اگر الگو‌های بزرگ زبانی به پیشرفت خود ادامه دهند، می‌توانند در عرض چند سال به‌خوبی نویسندگان حرفه‌ای باشند. بااین‌حال و در این میان، نثر سنگین آنها اهمیت مهارت‌های ویرایش را چند برابر می‌کند. می‌دانیم که حتی بهترین نویسندگان نیز برای حفظ زیبایی آثار به یک ویراستار خوب نیاز دارند. ویرایش چیزی است که اکونومیست هر روز با آن سروکار دارد، بنابراین ما در اینجا چند نکته راهنما را برای بازنویسی نثر هوش مصنوعی بیان می‌کنیم. اول، سفارش خوب. جرج آر. آر. مارتین (George R.R. Martin) زمانی گفته بود که وظیفه ویراستاران «بستن بال‌های نویسندگان» و «نشان دادن جهت پرواز به آنها»ست. وقتی صحبت از الگوهای بزرگ زبانی می‌شود، این سخن به معنای ارائه دستورالعمل‌های شفاف در مورد دقیقاً آنچه می‌خواهید و درخواست از آنها برای اصلاح خروجی خود تا حد امکان خواهد بود. در این حالت، ماشین‌ها صبورترند و کمتر از انسان‌ها با شما مخالفت خواهند کرد. آقای مارتین گفت، ویراستاران «دشمن طبیعی نویسنده» هستند، اما هوش مصنوعی احتمالاً می‌گوید «دقت نظر عالی!» و «عاشق قیاس دشمنم هستم!». دوم، به جزئیات توجه کنید. نویسندگان هوش مصنوعی اشتباه می‌کنند و عبارت‌هایی ارائه می‌دهند که خوب به نظر می‌رسند، اما هیچ معنایی ندارند. آنها دوست دارند نثر خود را با کلمات لاتین پر و در مورد «جریان دوطرفه» و نحوه «تسریع در بهبود شبکه» صحبت کنند. به آنها یادآوری کنید که کلمات آنگلوساکسون اغلب گیراترند. آنها استعاره‌های کلیشه‌ای مانند «پاشنه‌آشیل» را دوست دارند. علاوه بر این، هوش مصنوعی تمایل دارد بسیار بیشتر از انسان‌ها از «قانون سه» استفاده کند. اکونومیست نیز این ترفند بلاغی را دوست دارد. اما درحالی‌که ما سعی می‌کنیم سه توصیه معقول را ارائه دهیم، هوش مصنوعی از جملات زائدی مانند «معما حل شده است- نه تا حدی، نه مبهم، بلکه قطعی» استفاده می‌کند. چنین خطوطی باید به‌طور قطعی حذف شوند. درنهایت، مخاطب خود را بشناسید. ویراستار واسطه‌ای میان نویسنده و خواننده است. نویسندگان سطح پایین چاپلوس هستند و لحن متکبرانه آنها اغلب نامناسب است. اگر در حال نوشتن ایمیلی برای دادن خبر بدی به رئیس خود هستید، به روبات خود بگویید که علامت تعجب را حذف کند. هوش مصنوعی می‌تواند متظاهر یا فضل‌فروش باشد (به هر حال، براساس نوشتار انسانی آموزش دیده است). اکثر مردم کمبود وقت دارند، اما یک هوش مصنوعی پرحرف شما را مانند یک آدم کسل‌کننده در یک مهمانی به دیوار می‌چسباند. ضرب‌المثل قدیمی نویسندگان می‌گوید: «مست بنویس، هوشیار ویرایش کن.» اگر این حرف درست باشد، وقتی تیم هوش مصنوعی-انسان شروع به کار کند، هوش مصنوعی‌ها تمام لذت را خواهند برد.