تحلیل الگوریتمی

نوآوری در این هفته دو موضوع را زیر ذره‌بین برده است. در گزارش نخست پرسش اصلی این است که «هوش مصنوعی چه اثری روی محیط زیست می‌گذارد؟» گزارش با دو رویکرد متفاوت به موضوع پیامدهای هوش مصنوعی در محیط ‌زیست پرداخته است. در رویکرد رایج، AI می‌تواند با استفاده از الگوریتم‌های پیچیده و یادگیری ماشینی، داده‌های محیط زیستی را تحلیل و الگوهای ناهنجاری را شناسایی کند که به انسان‌ها در پیش‌بینی و مدیریت بحران‌های محیط زیستی همانند سیل، زلزله و تغییرات آب‌وهوایی کمک می‌کند. ساشا لوچیونی، دانشمند علوم کامپیوتر کانادایی هوش مصنوعی روایت دیگری دارد. بر مبنای استدلال‌های او، هوش مصنوعی با «شکست هیدرولیکیِ دیجیتال»، جهش ناگهانی، پرشتاب و پرهزینه، ساختار مصرف منابع را با هزینه‌های سنگین محیط‌زیستی به‌طور بنیادین تغییر می‌دهد. به این نحو که، کاهش هزینه هر جست‌وجو یا آموزش الگو، باعث انفجار تعداد کاربردها، کاربران و سرویس‌ها می‌شود و مصرف مطلق برق، آب و سخت‌افزار را شتاب می‌دهد. موضوع دوم هم در قالب پرونده مجزا به این مسئله در حوزه بازار کار نوآوری در کشورمان پرداخته که «چرا نتوانستیم تهدیدها را به فرصت تبدیل کنیم؟»