قدرت و نفوذ مودی

نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، در سال ۲۰۲۴ شکست خورد. حزب او اکثریت ملی خود را از دست داد و مجبور شد حکومت ائتلافی را 

آغاز کند.

 سیاست‌گذاری برای بیشتر ۱۲ ماه بعدی بی‌رمق به نظر می‌رسید. برخی تصور می‌کردند انتخاب مجدد دونالد ترامپ، که آقای مودی زمانی با او رابطه خوبی داشت، دست او را بازتر خواهد کرد. اما برخلاف تصور، رئیس‌جمهور آمریکا با تعرفه‌هایی که اکنون به ۵۰ درصد رسیده است اکثر صادرات هند را هدف قرار داد.

بااین‌حال، به نظر می‌رسد سختی‌ها و نیاز به راضی کردن شرکای ائتلافی آقای مودی را عمل‌گراتر کرده است. اگرچه او هنوز در گفتمان‌های تفرقه‌انگیز زیاده‌روی می‌کند، اما از زمان شکست انتخاباتی‌اش اقدامات کمتری برای تحریک یا ارعاب مسلمانان هند انجام داده است. در عوض، او بر اصلاحات اقتصادی تاکید دارد تا به کشورش کمک کند نرخ رشد سریع خود را حفظ کند. اگر او این روند را ادامه دهد، هندی‌ها سود زیادی  خواهند برد.

دولت انتظار دارد اقتصاد هند در سال مالی منتهی به ماه مارس، 4 /7 درصد رشد کند. این رشد ممکن است به‌زودی از ژاپن بیشتر شود و تا سال ۲۰۲۸ از آلمان پیشی بگیرد. به‌رغم تعرفه‌های آمریکا، تلاش یک‌دهه‌ای برای ترویج تولید نتیجه داده است: هند اکنون حدود یک‌پنجم آیفون‌های جهان را مونتاژ می‌کند.

به نظر می‌رسد آقای مودی متوجه شده است که حفظ رشد بالا به کار بیشتری نیاز دارد. در چند ماه گذشته، دولت او از اصلاحات قانون ورشکستگی رونمایی کرده که قرار است اختلافات طولانی‌مدت را کوتاه و ابهامات مالیات بر ارزش افزوده ملی گیج‌کننده هند را ساده‌تر کند، مالیاتی که طبق آن یک کیسه پاپ‌کورن می‌تواند سه نرخ مختلف  داشته باشد. 

مقامات قول داده‌اند که دیوان‌سالاری را کاهش دهند. نظامی که باعث می‌شود بازرسان فاسد به راحتی رشوه بگیرند و چشم خود را بر روی مواردی مانند مجازات‌های کیفری برای یک اشتباه کوچک در محاسبه وزن یک بسته بیسکویت ببندند.

در ماه نوامبر، تغییرات مفیدی در قوانین کار اعمال شد و آشفتگی قوانینی را برطرف کرد که مدت‌ها به شرکت‌های هندی انگیزه‌های نادرستی برای کوچک ماندن می‌داد. دولت بر روی لایحه‌ای کار می‌کند که می‌تواند شرکت‌های خصوصی را به تعمیر دکل‌های زنگ‌زده و پست‌های برق فرسوده تشویق کند و در نتیجه قیمت برق را کاهش دهد.

در عرصه بین‌المللی، هند از اواسط سال گذشته سه توافق‌نامه تجاری با بریتانیا، نیوزیلند و عمان امضا کرده است. این کشور ممکن است به زودی یک توافق تجاری بزرگ جدید با اتحادیه اروپا امضا کند و در شرف آغاز مذاکرات تجاری با کاناداست. هند می‌گوید به شرکت‌های خارجی اجازه می‌دهد در بیمه و انرژی هسته‌ای آزادانه‌تر رقابت کنند.

سرانجام، هند روابط اقتصادی با همسایه غول‌پیکر خود را ترمیم می‌کند. روابط با چین در سال ۲۰۲۰ پس از درگیری‌های مرزی هیمالیا متوقف شد. در آن مناقشه سربازان تا سرحد مرگ کتک خوردند یا در رودخانه غرق شدند. اما سال گذشته آقای مودی با شی جین‌پینگ در چین دیدار کرد که اولین سفر او به آنجا پس از هفت سال بود. پروازهای مستقیم بین دو کشور در ماه اکتبر پس از نیم‌دهه وقفه از سر گرفته شد. 

هند سال‌ها مانع سرمایه‌گذاری‌های چینی می‌شد و گرفتن ویزا را برای مدیران چینی دشوار می‌کرد. اما با توجه به اینکه به پول نقد و دانش فنی چینی نیاز دارد چنین محدودیت‌های بیش از حدی را کاهش می‌دهد.

آیا آقای مودی به این مسیر مطلوب ادامه خواهد داد؟ پیروزی‌های چشمگیر در انتخابات ایالتی اخیر، بخشی از غرور حزب او را احیا کرده است، و جهان خارج کمتر خصمانه به نظر می‌رسد. نه‌تنها روابط با چین بهبود یافته بلکه خشم آقای ترامپ از هند نیز از زمان کاهش خرید نفت روسیه از سوی این کشور فروکش کرده است. 

خطر این است که اگر مودی نتواند اصلاحات را به‌عنوان یک امر ضروری برای تقویت هند در جهانی غیردوستانه به هواداران ملی‌گرایش بقبولاند، ممکن است تمایل خود برای اصلاحات را از دست بدهد.

اصلاحات اخیر کافی نیستند. برخی صرفاً اشتباهات اخیر را اصلاح می‌کنند. میانگین نرخ تعرفه هند در حال کاهش، اما هنوز بالاتر از زمانی است که آقای مودی برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۴ به قدرت رسید. اصلاحات بسیار ضروری بخش کشاورزی هنوز در جعبه‌ای با برچسب «خیلی سخت» قفل شده‌اند. تغییراتی که دستیابی به زمین را برای شرکت‌ها آسان‌تر می‌کند نیز همین‌طور است.

 مدارس افتضاح هند همچنان صدها میلیون ذهن جوان را هدر می‌دهند. دود و ترافیک بخشی از رونقی را که هند می‌تواند از شهرنشینی به‌دست آورد بر باد می‌دهند. اشتباهات ناخواسته همچنان رایج هستند: این ماه دادگاه عالی هند با صدور حکمی سرمایه‌گذاران خارجی را ترساند و آنها را در مورد مالیات بر سود سرمایه دچار سردرگمی کرد. آقای مودی هم غرایز اقتدارگرایانه خود را از دست نداده است، حتی اگر تا حدودی آنها را مهار کرده باشد.

به دویدن ادامه دهید

بااین‌حال، با افزایش روزافزون حمایت‌گرایی و بی‌ثباتی آمریکا، چرخش اصلاح‌طلبانه هند شایسته ستایش است. آقای مودی می‌توانست به شیوه‌ای بسیار کمتر سازنده به شکست خود در صندوق‌های رای یا به تعرفه‌های گمرکی آقای ترامپ واکنش نشان دهد.

 به نظر می‌رسد هندی‌ها دریافته‌اند که ساختن یک اقتصاد چابک‌تر بهترین راه برای کسب نفوذ جهانی است. آقای مودی باید عمل‌گرایی اقتصادی را دوچندان و انگیزه‌های تفرقه‌انگیز خود را  مهار کند.