بازار کار

بازار کار جهان ثروتمند در حال پیشرفت است. در سه سال گذشته، میانگین نرخ بیکاری در کشورهای عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه (OECD)، که باشگاهی متشکل از کشورهای عمدتاً ثروتمند است، بارها به پایین‌ترین حد تاریخی خود رسید. نرخ اشتغال افراد در سن کار در بالاترین حد خود قرار دارد. در دنیایی پر از تعرفه‌ها، عدم قطعیت ژئوپلیتیک و تهدید مشاغل از سوی هوش مصنوعی، این آمار بدی نیست. حتی در پس عملکرد قوی کلی، تغییرات قابل‌توجه‌تری نهفته است. کلیشه‌های دیرینه در حال محو شدن هستند. با گذشت زمان، بسیاری از کشورها از موارد نرخ بیکاری بالا به ماشین‌های کار تبدیل شده‌اند. برای مثال، برای دهه‌ها، بیکاری در ایرلند به طرز چشمگیری بالا بود و مردم وادار می‌شدند در جست‌وجوی کار به بریتانیا و سپس آمریکا مهاجرت کنند. بااین‌حال، این روزها نرخ بیکاری هر سه کشور تقریباً یکسان است. در مقابل، شیلی زمانی به‌عنوان بهشت بیکاری پایین شناخته می‌شد. اما تا اواخر دهه 2010 و با کاهش نرخ بیکاری در سایر نقاط جهان نرخ آن به یکی از بالاترین‌ها در کشورهای عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه تبدیل شد. اخیراً، کلیشه‌های بازار کار با شدت بیشتری در هم می‌شکنند. در دهه‌های اخیر، نرخ بیکاری استرالیا به‌طور متوسط نیم درصد بیشتر از نیوزیلند بود. امروزه این نرخ یک درصد کمتر است، زیرا نیوزیلندی‌ها با ترکیدن حباب عظیم مسکن دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در اواخر دهه ۲۰۱۰، کاستاریکا برای کاهش بیکاری به زیر ۱۰ درصد تلاش کرد و اکنون آن را به 8 /5 درصد رسانده است. در ماه‌های اخیر، نرخ بیکاری کانادا به‌طور نگران‌کننده‌ای افزایش یافته درحالی‌که نرخ بیکاری آمریکا ثابت بوده است. هیچ کجا به اندازه جنوب اروپا دستخوش تغییر و تحول قابل‌توجه نبوده است. در اوج بحران یورو، در سال‌های ۲۰۱3-۲۰۱2، میانگین نرخ بیکاری در سراسر پرتغال، ایتالیا، یونان و اسپانیا نزدیک به 20 درصد رسید. کارشناسان، کشورهای جنوب اروپا را به اختصار «PIGS» (خوک‌ها) نامیدند و آنها را به‌طور نامطلوبی در تضاد با شمالی‌های به اصطلاح سخت‌کوش‌تر در آلمان، هلند و کشورهای شمال اروپا قرار دادند. طبق داده‌های تازه‌منتشرشده، PIGS شاید برای اولین‌بار، نرخ بیکاری پایین‌تری نسبت به سوئد، نروژ، ایسلند، فنلاند و دانمارک داشته باشد. در یونان، بیکاری فقط 2 /8 درصد است؛ هتل‌داران از کمبود نیروی کار شکایت دارند. در مقابل، بیکاری فنلاند اخیراً برای اولین بار از دهه 1990 به بالای 10 درصد رسیده است. اما PIGS را فراموش کنید. وقت آن است که نگران SNIFD (حروف اول کشورهای شمال اروپا) باشیم. همگرایی بین کشورهای اسکاندیناوی و جنوب اروپا تا حدودی نشان‌دهنده یک روند اساسی‌تر است. بازارهای کار در سراسر جهان ثروتمند به‌طور فزاینده‌ای شبیه به هم به نظر می‌رسند. در دهه 2000، نرخ بیکاری سالانه در کشوری که بیشترین بیکاری را داشت، به‌طور متوسط 14 درصد بالاتر از کشوری بود که بیشترین اشتغال را داشت. امروز این شکاف تنها هشت درصد است. تقریباً همه‌جا بیکاری نسبتاً پایینی دارد. عوامل متعددی در این امر دخیل هستند. آموزش بهتر باعث می‌شود که افراد کمتری واقعاً بیکار باشند. فناوری بهبود یافته، از قبیل سکوهایی مانند Indeed و لینکدین، تطبیق کارگران با مشاغل را آسان‌تر می‌کند. سیاست‌های سختگیرانه‌تر در مورد مزایا، گذران زندگی با کمک‌های دولتی را دشوارتر کرده است. در نتیجه بازار کار یک کشور ثروتمند روزبه‌روز از بازار کار کشور دیگر غیرقابل‌تشخیص‌تر می‌شود. با این اوصاف، SNIFD هنوز هم می‌تواند از PIGS چیزهایی یاد بگیرد. سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه (OECD) اخیراً دوباره از برنامه‌های ایتالیا برای بهبود یادگیری مادام‌العمر تمجید کرد، چون آنها به کاهش بیکاری بلندمدت کمک کرده‌اند. صندوق بین‌المللی پول خاطرنشان کرده که اقدامات اصلاحاتی یونان «از زمان همه‌گیری، تعدیل بازار کار را تسهیل کرده است». این صندوق همچنین اسپانیا را «به خاطر کاهش بی‌سابقه اشتغال موقت» که پس از اصلاحات بازار کار در سال 2021 رخ داد ستایش کرد. درحالی‌که بازارهای کار شمال اروپا نفس‌نفس می‌زنند، رقبای خوکی آنها واقعاً در حال پیشرفت هستند.