کمبود فراوانی

این شماره کافه‌اقتصاد با معرفی کتاب «فراوانی» شروع شده است. پرسش این است که چگونه در دنیای وفور و فراوانی به کمبود رسیدیم. چرا جوامعی که از نظر دانش، فناوری و سرمایه در بالاترین سطح تاریخ بشر قرار دارند، در عمل از تامین نیازهای اولیه شهروندان خود ناتوان‌اند؟ نویسندگان می‌گویند، جهان مدرن به لطف پیشرفت‌های فناورانه ظرفیت تولید بسیار بالایی دارد. این جهان در زمینه ثروت، انرژی، غذا و خدمات توان تولید در مقیاسی قرار دارد که پیشینیان حتی تصورش را نمی‌کردند، اما موضوع این است که هرگز سیاست فراوانی را دنبال نکرده‌ایم. مطلب دیگر در مورد پژوهشی است که موضوع طرد اجتماعی را هدف قرار داده و برای این کار به محله «مرتضی‌گرد»‌ تهران سر زده است؛ جایی که خانه هزاران انسانی است که در میان «دیوارهای نامرئی طرد»‌ گرفتار شده‌اند. فرد حاشیه‌نشین برای آنکه کمتر تحقیر شود، آگاهانه یا ناخودآگاه، پیوندهای خود را با دنیای بیرون قطع می‌کند. «انزوای اجتماعی» در اینجا انتخاب نیست، بلکه «مکانیسم دفاعی» است. طرد اجتماعی فقط مسئله ساکنان حاشیه نیست، بلکه تاثیر خود را بر کل شهر و حتی جامعه می‌گذارد. در مطلب دیگر درباره سریال لندمن بحث می‌شود. سریال نقبی می‌زند به زمین‌های خشک نفتی و پشت پرده معاملات و قراردادهای نفتی؛ جایی که اخلاق معنایی دیگر پیدا می‌کند و مرزها در هم می‌شکند. تمرکز اصلی این سریال بر روابط قدرت، تصمیم‌های پشت پرده، فساد ساختاری و پیامدهای انسانی صنعتی است که کسی را به اوج می‌رساند و همزمان پشت دیگری را به خاک می‌کوبد. مقاله‌ای هم در این شماره کافه‌ به تغییر الگوی معیشت مناطق روستایی ایران  و تغییر سبک زندگی عشایر می‌‌پردازد. خشکسالی‌های دامنه‌دار، کم‌شدن بهره‌وری و غنای مراتع در کنار خشک شدن رودخانه‌ها موجب کمرنگ شدن شغل دامداری و مهاجرت گسترده جوانان شده است.