در ستایش ناآگاهی

در این فصل، گزارش «قدرت ندانستن» بررسی می‌کند که چرا ناآگاهی همیشه ضعف نیست و می‌تواند محرک کنجکاوی، یادگیری و تصمیم‌گیری بهتر باشد. نویسنده نشان می‌دهد که دانش به‌تنهایی رفتار را تغییر نمی‌دهد و در جهانی پر از عدم‌قطعیت، پذیرش ندانستن و گفت‌وگوی جمعی، شرط سازگاری و پیشرفت است. گزارش «دیوانه‌بازی مالیاتی» هم برمبنای «گزارش عدالت جهانی ۲۰۲۶» به این پرسش می‌پردازد که آیا مالیات بر ثروتمندان می‌تواند نابرابری را کاهش دهد. این گزارش پیشنهاد مالیات جهانی بر ثروت را نه‌فقط برای تامین منابع، بلکه برای مهار تمرکز قدرت اقتصادی، کاهش شکاف طبقاتی و تامین مالی توسعه پایدار بررسی می‌کند.

 در گزارش «تسلیح دژهای اقتصاد» می‌خوانید که چگونه رقابت قدرت‌های بزرگ از میدان نظامی به جنگ اقتصادی منتقل شده است و کشورها با تبدیل زنجیره‌های تامین، فناوری، ارز و منابع حیاتی به ابزار فشار، در پی ایجاد امنیت اقتصادی هستند. آخرین گزارش، پرونده قطعنامه 598 را بازخوانی می‌کند و می‌نویسد: پذیرش قطعنامه ۵۹۸، نتیجه انباشته شدن فشارهایی بود که هشت سال جنگ بر اقتصاد، جامعه و ساختار نظامی کشور وارد کرده بود. گزارش‌های اقتصادی و ارزیابی‌های فرماندهان نظامی نشان می‌داد که اهداف جنگی دیگر با ظرفیت‌های واقعی کشور همخوان نیست. درنهایت، ایران میان ادامه یک جنگ فرسایشی و پذیرش آتش‌بس، گزینه دوم را برگزید.