جهان ناپایدار در چهار روایت
چرا نمیتوان به بارندگیهای اخیر امید بست؟
پرسش گزارش نخست این فصل با نام «نخواستن دانستن» این است که چرا مردم با وجود اثر مستقیم سیاستها بر زندگیشان، تمایل کمی به کسب آگاهی و پیگیری دقیق امور عمومی دارند. فصل گزارشهای این هفته، سپس بهسراغ جدیدترین گزارش صندوق بینالمللی پول رفته است. گزارش «اقتصاد جهانی در سایه جنگ» برمبنای گمانهزنیهای صندوق بینالمللی پول نشان میدهد جنگ خاورمیانه بهویژه از مسیر اختلال در انرژی و تنگه هرمز، موجب کاهش رشد اقتصادی جهان و افزایش دوباره تورم شده است. برآوردها، از افت رشد جهانی در سالهای 2026 تا 2027 و تشدید فشارهای تورمی خبر میدهد. گزارش «میان خشک و تر» نیز با محوریت محیط زیست به تبیین این موضوع میپردازد که با وجود بارندگیهای مناسب، بحران آب ایران بهدلیل توزیع نامتوازن بارش، برداشت بیرویه آبهای زیرزمینی، قیمتگذاری غیرواقعی و مدیریت ناکارآمد ادامه دارد و فقط با اصلاح مصرف و سیاستهای آبی قابلکنترل است. بارشهای اخیر موقت هستند و مشکل ساختاری باقی میماند. در گزارش تاریخی «زخم کهنه» به قلم شادی معرفتی هم آمده، تحریمهای آمریکا از ملی شدن نفت تاکنون ساختار اقتصاد ایران را دگرگون کرده و با کاهش درآمد نفت، جهش ارز، تورم مزمن، ضعف صنعت و محدودیت بانکی همراه بوده است. این تحریمها اقتصاد را به سمت انطباق پرهزینه، غیررسمی و عقبماندگی توسعه سوق دادهاند. «شطرنج ژئوپلیتیک» نیز گزارش بینالملل است که نشان میدهد برخلاف انتظار، جنگ تعرفهای آمریکا نهتنها تجارت جهانی را تضعیف نکرده، بلکه آن را بازآرایی کرده است. بر اساس یافتههای موسسه جهانی مککینزی، با وجود افت شدید تجارت مستقیم آمریکا و چین، زنجیرههای تامین به سمت آسیای جنوبشرقی، هند و اقتصادهای نوظهور جابهجا شد.