بحران بانکی

فصل تحقیق این هفته سه مقاله جدید از پژوهشگران ایرانی را پیش‌روی شما می‌گذارد. در پژوهش نخست، ناصر امن‌زاده و رضا ساهور، پرسشی متفاوت را دنبال می‌کنند: تحریم‌ها فقط اندازه اقتصاد ایران را کوچک کرده‌اند یا مسیر توسعه آن را نیز تغییر داده‌اند؟ یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد، صنایع تولیدی با فناوری متوسط و بالا، در مقایسه با مسیر فرضی ایران بدون تحریم، کاهشی شدیدتر و ماندگارتر داشته‌اند و سهم آنها از ارزش افزوده صنعتی کاهش یافته است. به این ترتیب، تحریم‌ها می‌توانند اقتصاد را به سمت فعالیت‌هایی سوق دهند که با فناوری کمتر انجام می‌شوند. پژوهش «تعدیل اقتصاد کلان تحت تحریم‌ها، گسترش پولی و فشار نرخ ارز» نوشته مهدی خان‌محمدی می‌پرسد، تحریم‌ها چگونه از مسیر کاهش درآمدهای ارزی، سیاست پولی و مالی و بازار ارز به بی‌ثباتی اقتصاد ایران منتقل می‌شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد، دوره‌های تحریم با کاهش ارزش ریال و افزایش فشار ارزی همراه بوده‌اند و پس از سال ۲۰۱۸، بیش از افزایش دائمی نرخ ارز، دامنه نوسان آن تشدید شده است. پژوهش «بحران بانکی و سیاست احتیاطی کلان: شواهدی از ایران» نوشته نفیسه کشتگر و سیدحسین میرجلیلی نیز این پرسش را مطرح می‌کند که چه عواملی احتمال بحران بانکی را در ایران افزایش می‌دهند و نشان می‌دهد، افزایش نسبت تسهیلات به سپرده، تورم و نوسان نرخ ارز با احتمال بیشتر بحران بانکی همراه است. در مقابل، افزایش نرخ سود بازار بین‌بانکی با کاهش احتمال بحران ارتباط دارد؛ یافته‌ای که نویسندگان آن را به نقش انضباطی سیاست پولی نسبت می‌دهند. پژوهش بر اهمیت سیاست احتیاطی کلان در مهار انباشت ریسک تاکید می‌کند.