سالهای دور از خانه
چرا سرمایهگذاری مولد در جهان کمرمق است؟
فصل گزارشهای این هفته نگاهی به تحولات نظامی آسیا، کمبود سرمایهگذاری مولد در جهان و بحران مسکن دارد. گزارش «صلح مسلح» به بررسی چگونگی آمادهسازی قدرتهای آسیایی برای جنگهای متعارف آینده میپردازد. این گزارش با تمرکز بر دکترینهای نظامی چین، آمریکا و هند، نشان میدهد چگونه رقابتهای ژئوپلیتیک، اختلافات مرزی و توسعه فناوریهای نظامی، راهبردهای دفاعی کشورها را شکل داده است، ضمن آنکه تایوان، دریای چین جنوبی و مرزهای هند و چین به کانونهای اصلی برنامهریزی نظامی تبدیل شدهاند. گزارش دوم با نام «سرمایه سرگردان»، به معمای اقتصاد جهانی امروز میپردازد: چرا با وجود انباشت بیسابقه ثروت و نقدینگی، سرمایهگذاری مولد همچنان کمرمق است؟ این نوشتار بر پایه گزارش «مبانی رشد و رقابتپذیری ۲۰۲۶» سازمان همکاریهای اقتصادی و توسعه (OECD) توضیح میدهد که اقتصاد جهان با وجود انباشت حدود ۶۰۰ تریلیون دلار ثروت و 8/ 1 کوادریلیون دلار دارایی، از کمبود سرمایهگذاری مولد رنج میبرد. سرمایه به جای تولید، به سمت املاک و داراییهای مالی رفته است. OECD ریشه بحران را در کمبود نیروی متخصص، ضعف زیرساختها، بقای شرکتهای زامبی و نبود اصلاحات ساختاری میداند و تاکید میکند، رشد پایدار بدون سرمایه انسانی و رقابت واقعی ممکن نیست. «وداع با خانه» نیز عنوان سومین گزارش این هفته است که به بحران جهانی مسکن و تبدیل شدن خانه از یک نیاز اساسی به کالایی دستنیافتنی میپردازد. نویسنده با تکیه بر گزارش «چشمانداز جهانی شهرها ۲۰۲۶» نشان میدهد چگونه افزایش قیمتها، ضعف سیاستهای تامین مالی، گسترش سکونتگاههای غیررسمی و نابرابری شهری، رفاه میلیونها نفر را تهدید کرده است؛ بحرانی که نشانههای آن در ایران نیز آشکار است.