تورم علیه اعتماد

در این فصل، مرور دو پژوهش نشان می‌دهند که برخی از مهم‌ترین تهدیدهای رفاه و توسعه، فراتر از آن چیزی هستند که در شاخص‌های متعارف اقتصادی دیده می‌شود. یکی از مقالات به آثار پنهان تورم بر اعتماد و همبستگی اجتماعی می‌پردازد و دیگری نشان می‌دهد چگونه گرمایش زمین می‌تواند فقر و نابرابری را در مقیاس جهانی تشدید کند.

مقاله نخست، اثر افزایش دمای زمین بر فقر و نابرابری را بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که هر یک درجه سانتی‌گراد افزایش دمای سالانه می‌تواند نرخ فقر را افزایش دهد و شکاف درآمدی میان گروه‌های مختلف جامعه را عمیق‌تر کند. پژوهشگران بر این نکته تاکید می‌کنند که آثار گرمایش جهانی در مناطق فقیرتر و اقتصادهای وابسته به کشاورزی شدیدتر است؛ زیرا این جوامع توان کمتری برای سازگاری با شوک‌های اقلیمی دارند. برآوردهای مقاله نشان می‌دهد در صورت تداوم روند فعلی گرمایش زمین، تا سال ۲۰۳۰ ده‌ها میلیون نفر دیگر ممکن است به زیر خط فقر سقوط کنند. دومین مقاله، چکیده‌ای از پژوهش «تورم و کاهش سرمایه اجتماعی» است که رابطه میان این دو متغیر در ایران را طی سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۸۵ بررسی کرده است. نویسندگان توضیح می‌دهند که تورم از مسیر افزایش نابرابری، گسترش نااطمینانی اقتصادی، تضعیف هنجارهای همکاری و کاهش مشارکت اجتماعی، به فرسایش سرمایه اجتماعی منجر می‌شود. بر اساس نتایج پژوهش، شوک‌های تورمی آثار ماندگاری بر سرمایه اجتماعی دارند و پیامدهای آنها تا سال‌ها پس از وقوع باقی می‌ماند.