جنگ مسری

نخستین مقاله فصل تحقیق این شماره با عنوان «خسارت هدفمند صنعتی و محاصره دریایی تا کجا می‌توانند در یک اقتصاد گسترش یابند؟»، نوشته مهران بهنیا و محبوبه داودی، می‌پرسد آسیب جنگ چگونه از صنایع هدف به کل اقتصاد سرایت می‌کند؟ نویسندگان با استفاده از جدول داده‌ستانده ۷۴ فعالیتی و داده‌های تجارت ایران نشان می‌دهند اختلال در پتروشیمی و فولاد می‌تواند به بخش‌های دیگر منتقل شود. پژوهشگران نشان می‌دهند در سناریوی مبنا، با فرض کاهش ۵۵‌درصدی ظرفیت پتروشیمی، کاهش ۲۸‌درصدی ظرفیت فولاد و ۶۲ روز محاصره دریایی، حدود 4/ 15 درصد ستانده و 7/ 10 درصد ارزش افزوده اقتصاد در معرض اختلال قرار می‌گیرد. بیش از 69/ 1 میلیون شغل نیز به فعالیت‌های در معرض آسیب وابسته‌اند و اثر غیرمستقیم جنگ از خسارت مستقیم فراتر می‌رود.

مقاله دوم نیز به پژوهش «چگونه تغییرات قدرت ژئواکونومیک، تجارت جهانی را از نو سیم‌کشی می‌کند» نوشته جرجیوس جرجیادیس، مکرم خلیل، گئورگ اشتراسر و فئودورا تتی می‌پردازد. نویسندگان نشان می‌دهند، تجارت جهانی از بین نرفته، اما رقابت قدرت‌های بزرگ، تحریم‌ها، تعرفه‌ها و ملاحظات امنیتی، زنجیره‌های تامین را بازآرایی کرده‌اند. در این جهان، کشورها میان کارایی و تاب‌آوری، ارزانی و امنیت و وابستگی متقابل و استقلال راهبردی توازن برقرار می‌کنند؛ بنابراین تجارت بیش از گذشته تابع ژئوپلیتیک شده است.