ایدهای برای نوسازی ایران
خرابیهای اقتصاد ایران را چگونه باید ترمیم کرد؟
سال ۱۴۰۴ با همه فرازونشیبهایش روبه پایان است. سالی که میتوان آن را سال تخریب نامید. تخریب اعتماد، تخریب سرمایه اجتماعی و تخریب بنیانهای اقتصادی.
جامعه ایران در سال 1404 با شوکهای پیدرپی مواجه شد؛ شوکهایی که نهفقط اقتصاد، بلکه زیست روزمره، چشمانداز و امید به آینده را تحتتاثیر قرار داد. جامعه به معنای واقعی کلمه آسیب دید و پایههای اقتصاد فروریخت. با این توصیف، فهم این سال پرآشوب، نیازمند تحلیل دقیق روندهای جامعه، بررسی ساختارهای اقتصاد و خواندن همزمان تاریخ است.
اکنون در آستانه سال ۱۴۰۵، این پرسش جدی پیشروی ماست: آیا میتوان از دل این وضعیت، مسیری برای نوسازی ایران گشود؟ فارغ از بدهبستانها و آرایش نیروهای قدرتمند، آنچه بیش از هر چیز نیازمند توجه است، بازسازی جامعه مدنی و احیای ظرفیتهای تحلیل، گفتوگو و کنش جمعی است. بدون جامعه مدنی زنده، هیچ پروژهای برای نوسازی پایدار نخواهد بود.
اقتصاد و جامعه ایران در نقطهای ایستادهاند که ادامه مسیر گذشته، جز تعمیق بحران نتیجهای نخواهد داشت. پرسش اصلی دیگر این نیست که آیا تغییر لازم است، بلکه این است که تغییر چگونه، از کجا و با تکیه بر کدام نیروهای اجتماعی ممکن میشود. طرح این پرسشها، گام نخست در مسیر نوسازی ایران است.