پایش ماهواره‌ای آب

این فصل تحقیق با مقاله‌ای درباره منطق پیش‌بینی پدیده‌های طبیعی آغاز می‌شود. این مقاله به یکی از مهم‌ترین و درعین‌حال کمتر دیده‌شده‌ترین بحران‌های ایران یعنی خشکسالی آب‌های زیرزمینی می‌پردازد. نویسندگان مقاله، علی کاشانی و حمیدرضا صفوی، تلاش می‌کنند توضیح دهند که چگونه می‌توان با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای و روش‌های هوش مصنوعی، وضع آب‌های زیرزمینی ایران را بهتر رصد، تحلیل و پیش‌بینی کرد. مسئله اصلی مقاله این است که در کشوری همانند ایران، که هم با کمبود بارش و هم با برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی مواجه است، روش‌های سنتی پایش آب دیگر کافی نیستند و باید از ابزارهای جدید استفاده کرد. یافته‌های این مقاله نشان می‌دهد ترکیب داده‌های ماهواره‌ای و روش‌های هوش مصنوعی می‌تواند تصویر دقیق، منسجم و کاربردی از وضع خشکسالی آب‌های زیرزمینی ایران ارائه دهد.

یادداشت دیگر این فصل در مورد قدرت هوش مصنوعی است و اینکه AI چقدر می‌تواند پیشرفت را تسریع کند؟ این مقاله تحقیق و توسعه را نه به‌عنوان فعالیت یکپارچه و مبهم، بلکه به‌صورت مجموعه‌ای از «وظایف» یا فعالیت‌های مشخص در نظر می‌گیرد. در ساده‌ترین حالت، می‌توان آنها را همان مراحل آشنای پژوهش علمی دانست. در حوزه توسعه محصول نیز وظایفی همانند طراحی، نمونه‌سازی اولیه و آزمون محصول وجود دارد. اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، هر یک از این مراحل شامل مجموعه‌ای از کارهای تخصصی است که بسته به رشته علمی یا نوع پروژه، تفاوت زیادی با هم دارند. نگاه وظیفه‌محور به تحقیق و توسعه به مقاله اجازه می‌دهد از ادبیات موجود در الگوهای مبتنی بر وظایف استفاده کند. الگوهایی که در گذشته برای تحلیل اثر ماشین‌ها و اتوماسیون بر بازار کار و تولید به کار رفته‌اند.