ورودی مقالات

آزادی ‌بیان نه‌تنها یک آزادی اساسی است که سایر آزادی‌ها به آن وابسته‌اند، بلکه روزنامه‌نگاری انتقادی، یک عامل اساسی برای کنترل قدرت دولت به‌شمار می‌رود. اگر قدرتمندان بدانند که سوءاستفاده‌ها نه افشا می‌شوند و نه به اطلاع عموم می‌رسند احتمالاً بیشتر مرتکب آنها می‌شوند. سیاستمدارانی که می‌خواهند مردم را غارت کنند انگیزه دارند که مطبوعات را خفه کنند. هرچه مطبوعات بیشتر سرکوب شوند، غارت مردم آسان‌تر می‌شود و هرچه سیاستمداران اسرار خبیثانه بیشتری جمع کنند، انگیزه آنها برای خفه کردن گزارش‌های انتقادی آینده بیشتر می‌شود. یکی از نگران‌کننده‌ترین روندها این است که دولت‌هایی که ادعای دموکراتیک بودن دارند از پول مالیات‌دهندگان برای ترویج پوشش خبری چاپلوسانه استفاده می‌کنند: افراد بله‌قربان‌گو را برای اداره سانه‌های دولتی به کار می‌گیرند، بودجه‌های تبلیغاتی دولتی را به سمت روزنامه‌های مطیع هدایت می‌کنند و شرکت‌های بزرگ دوست و همراه که به قراردادهای کارهای عمومی متکی هستند را ترغیب می‌کنند تا شرکت‌های رسانه‌ای مستقل را تصاحب و آنها را خنثی کنند.