ایالت‌های غریب‌کش آمریکا

 ترجمه: جواد طهماسبی

مهاجرت موضوع اصلی دونالد ترامپ است. موضوعی که به او در پیروزی در مبارزه‌های انتخاباتی کمک می‌کند. او در طول رقابت‌های ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ قول داد که بزرگ‌ترین کارزار اخراج مهاجران در تاریخ آمریکا را اجرا کند. این وعده در دومین دوره ریاست‌جمهوری او مترادف با وعده «ساخت دیوار» در اولین دوره ریاست‌جمهوری‌اش در سال ۲۰۱۶ است. چند روز قبل از اینکه رای‌دهندگان به پای صندوق‌های رای بروند، جمعیت زیادی در مدیسون اسکوئر گاردن آقای ترامپ را تشویق کردند، زیرا او با افتخار اعلام کرد که مهاجران را که او «جنایتکاران شرور و خونخوار» می‌نامید، جمع‌آوری کرده و «هرچه سریع‌تر آنها را از کشورش بیرون خواهد کرد».

با گذشت بیش از ۱۸ ماه از دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش، آقای ترامپ بسیاری از اخراج‌هایی را که وعده داده بود، عملی می‌کند. وزارت امنیت داخلی (DHS) ادعا می‌کند که حدود یک میلیون نفر در طول ریاست‌جمهوری آقای ترامپ اخراج شده‌اند. تعداد واقعی ممکن است بسیار کمتر باشد؛ دولت انتشار آمار رسمی را متوقف کرده و آمارگیری شفاف را غیرممکن کرده است. بااین‌حال، آقای ترامپ اکنون بر ماشین اخراجی ریاست می‌کند که به هیچ ماشین اخراج دیگری که پیش از این وجود داشته، شباهتی ندارد؛ حتی ماشین اخراج باراک اوباما، رکورددار اخراج مهاجران.

این امر با توجه به چگونگی شروع سال قابل توجه است. در ماه ژانویه، پس از آنکه ماموران فدرال دو شهروند آمریکایی را در جریان یورش‌های مهاجرتی در مینیاپولیس کشتند، دولت عقب‌نشینی کرد. اعتراضات در سراسر کشور آغاز شد. گرگوری بووینو (Gregory Bovino)، چهره نظامی عملیات مینیاپولیس، به کالیفرنیا تبعید و در آنجا بازنشسته شد. کریستی نوئم (Noem)، وزیر امنیت داخلی، از کار برکنار شده و وزارت امنیت داخلی به مدت ۷۶ روز در بحبوحه درگیری در کنگره بر سر بودجه اجرای قانون مهاجرت تعطیل شد.

در نهایت، مارکوین مولین، سناتور جمهوری‌خواه اهل اوکلاهما، جایگزین خانم نوئم شد. مولین در جلسه تایید صلاحیتش گفت که هدفش دور ماندن از اخبار است. ماموران گشت مرزی دیگر از هلی‌کوپتر به ساختمان‌های آپارتمانی حمله نمی‌کنند یا به‌طور اتفاقی در خیابان‌ها به معترضان گاز اشک‌آور نمی‌زنند.

اما عقب‌نشینی از صحنه اخراج، به معنای عقب‌نشینی از اخراج‌ها نیست. بن‌بست بودجه بر سر اجرای قانون مهاجرت در ماه ژوئن با رای‌گیری جمعی جمهوری‌خواهان برای اختصاص ۷۰ میلیارد دلار دیگر به اداره مهاجرت و گمرک (ICE) و گشت مرزی پایان یافت. از آن زمان، دستگیری مهاجران از سوی اداره مهاجرت و گمرک به ۴۳ هزار نفر در ماه ژوئن و نزدیک به ۵۰ هزار نفر در ماه جولای افزایش یافته است که بالاترین میزان ماهانه از زمان روی کار آمدن آقای ترامپ و یک رکورد برای این آژانس به شمار می‌رود (به نمودار ۱ مراجعه کنید).

قضات مهاجرت وزارت دادگستری دستور اخراج مهاجران را با بالاترین نرخ صادر می‌کنند (به نمودار ۲ مراجعه کنید). اکنون بیش از 6/ 1 میلیون مهاجر دستور اخراج دارند که فاصله آنها تا اخراج شدن به اندازه یک برخورد با اداره مهاجرت و گمرک است. فعالانی که سعی در محافظت از همسایگان خود در برابر اخراج دارند، این جریان را «موج سایه» می‌نامند.

بااین‌حال، اخراج‌های دسته‌جمعی آقای ترامپ حتی در شکل کمتر علنی و تهاجمی خود، همچنان تهاجمی‌تر، بدیع‌تر و بی‌رحمانه‌تر از آن چیزی است که برخی از رای‌دهندگانش انتظار داشتند. این امر تا حدودی به این دلیل است که انواع اخراج‌هایی که آقای ترامپ دنبال می‌کند با اخراج‌های قبلی تفاوت بسیاری دارد. در سال مالی ۲۰۱۳، زمانی که دولت اوباما رقم بی‌سابقه بیش از ۴۳۰ هزار نفر را اخراج کرد، بیشتر بر کسانی که به‌تازگی از مرز گذشته بودند و همچنین مجرمان، متمرکز بود. با توجه به اینکه عبور از مرز اکنون به حداقل رسیده، اخراج‌های آقای ترامپ عمدتاً از داخل کشور است و بسیاری از مهاجرانی را هدف قرار می‌دهد که سال‌هاست در آمریکا زندگی می‌کنند. آنها ممکن است با یک شهروند آمریکایی ازدواج کرده یا فرزندانی داشته باشند که شهروند هستند. برخی از آنها خود کودک‌اند.

پیگیری چنین کارزاری مستلزم درگیری‌های خیابانی بسیار بیشتر، بازداشت‌های طولانی‌مدت بیشتر، پروازهای اخراج بیشتر و جنجال‌های بسیار بیشتر است. بسیاری از مهاجران قانون‌مدار در دام این افراد گرفتار شده‌اند که خانواده‌ها را از هم پاشیده و به کارفرمایان آسیب رسانده‌اند. از زمان سوگند آقای ترامپ، ۵۶ نفر در بازداشتگاه‌های اداره مهاجرت و گمرک آمریکا جان خود را از دست داده‌اند که بیش از دو برابر تعداد کشته‌شدگان در کل دوران ریاست‌جمهوری بایدن است. منتقدان می‌گویند، بسیاری از مهاجران در شرایط نامناسب و محیط‌های شلوغ نگهداری می‌شوند.

اداره مهاجرت و گمرک آمریکا برای از بین بردن شهرت خود در رفتار ظالمانه با مهاجران کار چندانی انجام نداده است؛ در این ماه مشخص شد که این آژانس قصد دارد تا 20 میلیون دلار برای تجهیز ماموران خود به دستکش‌هایی که می‌توانند شوک الکتریکی وارد کنند، هزینه کند. وزارت امنیت داخلی همچنین در حال بررسی ساخت یک بازداشتگاه جدید و عظیم برای کودکان بدون همراه است و یافتن وکیل برای نمایندگی از کودکان در دادگاه‌های مهاجرت را دشوارتر کرده است. گزارش‌های خبری مداومی از کودکان نوپایی به گوش می‌رسد که به تنهایی با اخراج مواجه هستند یا به انحای مختلف مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند.

همه این موارد به حمایت از سیاست‌های آقای ترامپ آسیب رسانده است: بیش از یک‌پنجم از رای‌دهندگان او در سال ۲۰۲۴ اکنون از تعطیلی اداره مهاجرت و گمرک آمریکا حمایت می‌کنند؛ موضعی که زمانی به‌عنوان یک شعار سازمان‌دهی چپ افراطی مورد تمسخر قرار می‌گرفت (اکنون ۴7 درصد از کل آمریکایی‌ها از تعطیلی این آژانس حمایت می‌کنند). واکنش شدید علیه کارزار آقای ترامپ می‌تواند در انتخابات میان‌دوره‌ای به جمهوری‌خواهان آسیب برساند و در درازمدت به بازنگری در سیستم مهاجرت بینجامد. به نظر می‌رسد که اخراج‌ها در کوتاه‌مدت بدون وقفه ادامه یابند؛ تنها تفاوت آن است که این کار تحت رهبری جدید و کم‌تهاجمی‌تر صورت می‌گیرد.

آقای مولین از نظر سبک و محتوا شبیه شاگرد تام هومن، مسئول مرزی آقای ترامپ، به نظر می‌رسد. هر دو نفر از حامیان وفادار رئیس‌جمهور و تندروهای مهاجرت هستند، اما علاقه بیشتری به اجرای قانون نشان می‌دهند تا حملات نمایشی. آقای مولین در ماه آگوست در گردهمایی فرمانداران در اوکلاهما گفت: «من کارهایی را که شاید وزیر قبلی انجام می‌داد انجام نمی‌دهم. ما حملات به محل کار انجام نمی‌دهیم. ما به انبار هوم دیپو نمی‌رویم و به پارکینگ حمله نمی‌کنیم.» فرمانداران هم دموکرات و هم جمهوری‌خواه به اکونومیست گفتند که وزارت امنیت داخلی از زمان تصدی او، بسیار پاسخگوتر بوده است. وقتی وس مور، فرماندار دموکرات مریلند و نامزد احتمالی ریاست جمهوری ۲۰۲۸، میکروفون را به دست گرفت، آقای مولین به کنایه گفت: «من زیاد با این مرد صحبت می‌کنم.»

وزارت امنیت داخلی تحت نظر آقای مولین محاصره شهرهای زیر کنترل دموکرات‌ها را متوقف کرده است. اما دستگیری‌های خیابانی مهاجران همچنان با سرعت ادامه دارد. مقامات اداره مهاجرت و گمرک آمریکا تابستان امسال به نیویورک‌تایمز گفتند که کاخ سفید خواستار دو هزار دستگیری در هر روز است. هنوز چنین سطحی از اجرای قانون در طول یک ماه هم به دست نیامده، اما به نظر می‌رسد فشار برای ثبت این تعداد، نتایج خطرناکی به بار آورده است. دو مهاجر در تگزاس و مین در ماه جولای در حین تلاش برای توقف در ترافیک به دست ماموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا کشته شدند. چند روز بعد، ماموران مهاجرت در فلوریدا به چهار مرد نزدیک شدند. آنها پیاده فرار کردند. یک مرد با کامیون تصادف کرد و جانش را از دست داد.

در همین حال، دولت با دنبال کردن راهبردهای قانونی جدید، تعداد افراد واجد شرایط دستگیری را به میزان قابل توجهی افزایش داده و حداقل 7/ 1 میلیون مهاجر را که به‌تازگی در معرض اخراج قرار گرفته‌اند، آسیب‌پذیر کرده است.

ساده‌ترین راهی که آنها برای مدیریت این امر به کار برده‌اند، لغو ویزاها و برنامه‌های مهاجرت موقت و بشردوستانه برای ملیت‌های خاص است. در دوران دولت بایدن، مرز جنوبی مملو از افرادی بود که به درخواست پناهندگی امیدوار بودند. رئیس‌جمهور جو بایدن با هدف کاهش فشار بر مرز، گزینه‌های قانونی جایگزین برای ورود یا اقامت برخی از مهاجران در کشور، از جمله «آزادی مشروط» بشردوستانه و وضعیت موقت حفاظت‌شده (TPS) را گسترش داد. عنوان وضعیت موقت حفاظت‌شده به ملیت‌های خاصی که به‌دلیل بلایای طبیعی یا سیاسی در کشورهای خود در آمریکا گیر افتاده‌اند، اجازه می‌دهد تا برای مدتی در آنجا به‌طور قانونی کار و اقامت داشته باشند.

دولت ترامپ به‌طور سیستماتیک این حمایت‌ها و همچنین سایر حمایت‌هایی را که برای دهه‌ها برقرار بود، از بین برده است. آندره‌آ فلورس که در دوران دولت‌های اوباما و بایدن در زمینه سیاست‌های مهاجرتی کار می‌کرد، می‌گوید: «بسیاری از ما در سال ۲۰۲۲ به آنها هشدار دادیم که فقط به افرادی که بعداً به‌شدت آسیب‌پذیر خواهند بود، اجازه ورود می‌دهیم.» دادگاه‌ها هم در پیشبرد طرح اخراج به آقای ترامپ کمک کرده‌اند. دیوان عالی کشور در ماه ژوئن حکم داد که دولت می‌تواند حمایت از دارندگان TPS از سوریه و هائیتی را پایان دهد.

بیش از یک میلیون نفر از ۱۳ کشور اکنون TPS خود را از دست داده‌اند. بسیاری از آنها دیگر نمی‌توانند کار کنند، با حکم دادگاه در معرض اخراج قرار دارند و برخلاف برخی از افراد بدون مدرک، در معرض خطر ویژه هستند، زیرا دولت دقیقاً جای آنها را می‌داند. وزارت امنیت داخلی در رسانه اجتماعی X پست کرد: «تمام ابطال‌های TPS اکنون در حال اجرا هستند. کسانی که TPS آنها فسخ شده است، باید همین حالا آنجا را ترک کنند. اگر این کار را نکنند ما آنها را اخراج خواهیم کرد.» قرار است ۱۷۰ هزار نفر دیگر از اهالی السالوادور که TPS دارند، در ماه سپتامبر مجوزشان را از دست بدهند. برخی از آنها ۲۵ سال در آمریکا زندگی کرده‌اند.

تمرکز آقای ترامپ بر برخی از دارندگان TPS به سال‌ها پیش برمی‌گردد. او در جریان مناظره ریاست‌جمهوری با کاملا هریس در سال ۲۰۲۴ ادعا کرد که هائیتیایی‌ها در اسپرینگفیلد، اوهایو «حیوانات خانگی افرادی را که در آنجا زندگی می‌کنند می‌خورند» (درحالی‌که این‌طور نبود). اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در ماه جولای به هائیتیایی‌های ساکن مرکز اوهایو دستور داد تا خود را به یک دفتر میدانی محلی در کلمبوس معرفی کنند. پس از آنکه ظاهراً از آنها برای اخراج خودخواسته دعوت شده بود، به آنها مانیتور مچ پا نصب می‌شد. گرلین جوزف از سازمان حمایتی ملی «اتحادیه پل هائیتی» می‌گوید: «البته که هیچ‌کس این را قبول نکرد.»

بخش عمده‌ای از هائیتی از سوی باندها کنترل می‌شود و خشونت آن را فرا گرفته است. خانم جوزف می‌گوید، فرستادن افراد به این کشور «به‌طور بالقوه مساوی با حکم اعدام» است. پروازهای انتقال به هائیتی در سال‌های اخیر کاهش یافته، اما متوقف نشده‌اند. در سال ۲۰۲۶، هر ماه یک پرواز از لوئیزیانا به کاپ-هائیتی انجام شده است.

تنها دارندگان سابق TPS نیستند که به‌طور ناگهانی آسیب‌پذیر شده‌اند. دولت همچنین روند بوروکراتیک را به گونه‌ای پیچیده کرده است که بسیاری از مهاجران -از جمله متقاضیان تمدید ویزا و گرین کارت- در بلاتکلیفی قانونی قرار گرفته‌اند (تعداد درخواست‌های مهاجرت در حال بررسی به رقم عظیم 3/ 11 میلیون پرونده رسیده است). ماموران فدرال همچنین اخیراً شمار دستگیری مهاجرانی را که ویزای آنها منقضی شده است، در فرودگاه‌ها افزایش داده‌اند.

طبق اسنادی که از سوی گروه نظارتی American Oversight به‌دست آمده، چنین دستگیری‌هایی به این دلیل امکان‌پذیر است که اداره مهاجرت و گمرک همکاری نزدیک‌تری با اداره امنیت حمل‌ونقل دارد. برخی از افرادی که هنگام تلاش برای پرواز بازداشت شده‌اند، در صف طولانی برای تنظیم وضعیت مهاجرت خود گیر افتاده‌اند. آقای مولین باور دارد، مهاجرانی که از قوانین پیروی می‌کنند اما خود را در برزخ قانونی می‌یابند، اخراج نخواهند شد. او در شهر اوکلاهما گفت: «اگر از سیستم ویزای خانوادگی عبور می‌کنید، سابقه کیفری ندارید، دستگیر می‌شوید و... در تاریخ‌های مقرر در دادگاه خود حاضر شده‌اید، آزاد خواهید شد.» اگر مهاجران حرف او را باور نکنند، نمی‌توان به آنها ایراد گرفت.

وزارت امنیت داخلی همچنین از هوش مصنوعی برای کمک به یافتن افراد برای دستگیری استفاده می‌کند.

شرکت فناوری پالانتیر با سابقه طولانی همکاری با اداره مهاجرت و گمرک، ابزاری به نام ELITE را در اختیار دولت قرار داده است. طبق شهادت دادگاه، مامورانی که از ELITE استفاده می‌کنند می‌توانند یک «فهرست هدف» با عکس‌ها و نام‌هایی که نشان می‌دهد مهاجران احتمالاً در کجا زندگی می‌کنند، ایجاد کنند. یکی از ماموران می‌گوید: «این چیزی شبیه نقشه‌های گوگل است. اگر یک سنجاق در خانه‌ای وجود داشته باشد و احتمال زندگی واقعی آنها در آنجا حدود 10 درصد باشد، شما به آنجا نخواهید رفت.»

به‌محض اینکه مهاجران از سوی اداره مهاجرت و گمرک دستگیر شوند، با سرعت سرسام‌آوری به دادگاه مهاجرت فرستاده می‌شوند. قضات برای رسیدگی به پرونده‌ها در اسرع وقت، جلساتی به نام «جلسات مگا مستر» برگزار می‌کنند. سازمان غیرانتفاعی Mobile Pathways که سوابق مهاجرت را پیگیری می‌کند، جلسه مگامستر را جلسه‌ای می‌داند که در آن به بیش از ۵۰ پرونده رسیدگی می‌شود. این سازمان در ماه ژوئن بیش از ۱۳۰۰ جلسه از این نوع را شمارش کرده است.

در یک جمعه اخیر در مرکز شهر لس‌آنجلس، قاضی جیمی جاسو در طول یک جلسه سه‌ساعته به ۹۶ پرونده رسیدگی کرد. اکثر آنها کمتر از پنج دقیقه طول کشیدند. چشمانش اغلب به ساعت خیره می‌شد و همیشه حواسش به زمان بود. یکی از منشی‌های دادگاه گفت که هر قاضی در هفته یک مگا مستر دارد، درحالی‌که مهاجران و خانواده‌هایشان راهروی بیرون را پر کرده‌اند.

بسیاری از مهاجران در تاریخ‌های مقرر در دادگاه حاضر نمی‌شوند. یا از ترس اینکه پرونده‌شان بسته و دستگیر شوند، یا بیشتر به این دلیل که به‌درستی از تغییر جلسه دادرسی خود اطلاع پیدا نمی‌کنند. یکی از وکلا که نتوانسته بود با موکلانش تماس بگیرد، به قاضی جاسو گفت که مطمئن نیست آنها هنوز در کشور باشند. وقتی یک مهاجر حاضر نمی‌شود، وکیل وزارت امنیت داخلی درخواست می‌کند که دستور اخراج او «به‌صورت غیابی» صادر شود. طبق گزارش Mobile Pathways، این نتیجه بیش از یک‌سوم کل پرونده‌ها در ماه جولای بوده است. هرچه تعداد عدم حضور بیشتر باشد، دولت می‌تواند دستور اخراج بیشتری صادر کند.

شاید کارزار اخراج دسته‌جمعی آقای ترامپ بر مهاجران متمرکز باشد، اما تاثیر گسترده‌تری بر حاکمیت قانون در آمریکا نیز دارد. ماموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا و گشت مرزی با مصونیت از مجازات به معترضان حمله و سعی کرده‌اند برخی را با ادعاهای مشکوک مبنی بر استفاده از خودرویشان به‌عنوان سلاح دستگیر کنند. وقتی ماموران نقابدار و بدون مدرک شناسایی مهاجران را بدون هشدار به داخل خودروهای بدون علامت می‌کشانند، کارشان شبیه آدم‌ربایی به نظر می‌رسد. هزاران مامور فدرال از سایر بخش‌های تحقیقاتی، مانند مبارزه با تروریسم یا قاچاق مواد مخدر، برای کمک به اداره مهاجرت و گمرک آمریکا فرا خوانده شده‌اند.

ماموران اجرای قانون محلی، از جمله محافظه‌کاران سرسخت، نگران هستند که تاکتیک‌های تهاجمی می‌تواند اعتماد به پلیس را به‌طور گسترده‌تری از بین ببرد. مارک دانلز، کلانتر شهرستانی در آریزونا، می‌گوید: «شما نمی‌توانید وارد شوید و شروع به پرتاب بمب‌های انفجاری در جوامع کنید... و انتظار داشته باشید که موفق شوید.» او می‌گوید، از آنجا که با دولت رابطه نزدیکی دارد، چندین کلانتر با او تماس گرفته‌اند تا شکایت کنند. بسیاری از اداره‌های پلیس نیز برای جلب اعتماد جوامع مهاجر سخت تلاش و افراد بدون مدرک را متقاعد کرده بودند که می‌توانند با خیال راحت جرائم را گزارش دهند. اما چنین تلاشی متوقف شده است.

روی‌هم‌رفته، لبه‌های ناهموار و وحشی‌گری محض کارزار اخراج آقای ترامپ شکل سیاست را تغییر داده است. آمریکایی‌ها تا حد زیادی از دستور کار مهاجرتی رئیس‌جمهور ناراضی‌اند. طبق نظرسنجی اکونومیست/ یوگاو، میزان خالص محبوبیت او در زمینه مهاجرت در ماه آگوست به منفی ۱۳ رسید. در میان اسپانیایی‌تبارها -که حمایت آنها به پیروزی او در سال ۲۰۲۴ کمک کرد- میزان خالص محبوبیت نحوه برخورد آقای ترامپ با مهاجرت عدد فاجعه‌بار منفی ۳۵ است. حدود ۵۵ درصد از اسپانیایی‌تبارها از تعطیلی اداره مهاجرت و گمرک حمایت می‌کنند که 10 درصد بیشتر از آمریکایی‌های سفیدپوست یا سیاه‌پوست است. دموکرات‌ها چندین کرسی مجلس نمایندگان با اکثریت اسپانیایی‌تبار از جمله دو کرسی در جنوب تگزاس را که در حال حاضر در اختیار جمهوری‌خواهان است، هدف گرفته‌اند.

بااین‌حال، ممکن است سیاست‌های مهاجرتی آمریکا از این هم سمی‌تر شود. اخراج‌های دسته‌جمعی همچنان در میان پایگاه آقای ترامپ محبوبیت دارد: ۹3 درصد از کسانی که خود را جمهوری‌خواه MAGA می‌دانند، نحوه برخورد رئیس‌جمهور با مهاجرت را تایید می‌کنند. مایک هاول، بنیان‌گذار گروه ائتلاف اخراج‌های دسته‌جمعی، از میزان افزایش تعداد دستگیری‌ها راضی نیست. او می‌گوید: «آنها هنوز واقعاً کم هستند. مسئله رفتن به مکان‌هایی است که تراکم جمعیت بالایی دارند و می‌دانید، گرفتن آنجا.» او امیدوار است که حمایت از اخراج‌های دسته‌جمعی به یک آزمون مهم در هر انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان در آینده تبدیل شود.

در واقع، جمهوری‌خواهان طرفدار ماگا رویکرد کمتر تهاجمی آقای مولین را یک عقب‌نشینی بزدلانه می‌دانند. استیو بنن، استراتژیست ارشد سابق آقای ترامپ، و دیگر افراد تاثیرگذار در ماگا از جایگزینی او حمایت کرده‌اند. آقای مولین نیاز به تقویت پایگاه ماگا را درک کرده است. او در ماه آگوست و پس از آنکه اظهارنظری منطقی مبنی‌بر اینکه برخی از صنایع به کارگران مهاجر نیاز دارند به فرمانداران ارائه کرد، با پستی در X ادامه داد: «هیچ عفوی برای بیگانگان غیرقانونی وجود ندارد. هرگز.»

همچنین ممکن است دموکرات‌ها به سمت یک مبارزه درون‌حزبی بر سر اجرای قوانین مهاجرتی پیش بروند. اگرچه اکثریت قاطع دموکرات‌ها اکنون از انحلال اداره مهاجرت و گمرک حمایت می‌کنند، بسیاری از اعضای حزب نگران‌اند که در این مورد آنقدر رادیکال به نظر برسند که طیف وسیعی از رای‌دهندگانی را که هنوز از امنیت مرزی قوی حمایت می‌کنند، از خود دور کنند.

برخی از میانه‌روهای دموکرات و جمهوری‌خواه امیدوارند که بی‌رحمی آقای ترامپ، در تقابل با سابقه طولانی سیاست‌های مرزی شکست‌خورده -از جمله در دوران آقای بایدن- نیاز به اصلاحات مهاجرتی را آشکار کرده باشد. کنگره از دهه ۱۹۹۰ هیچ بسته مهاجرتی معناداری را تصویب نکرده است. جان کرتیس، سناتور جمهوری‌خواه از یوتا، می‌گوید: «من شاهد بوده‌ام که ما تلاش کردیم و شکست خوردیم، و تلاش کردیم و شکست خوردیم، و به آن نزدیک شدیم و شکست خوردیم، و فکر می‌کنم اگر به تاثیر عدم انجام درست این کار بر کشورمان نگاه کنید، آن را بسیار چشمگیر خواهید یافت.»

طنز ماجرا اینجاست که به مدت ۲۰ سال عمدتاً این جمهوری‌خواهان، از جمله خود آقای ترامپ، اصلاحات مهاجرتی را مسدود و به تقویت فضای سیاسی‌ کمک کرده‌اند که لفاظی‌های ضدمهاجرتی آقای ترامپ را تا این حد محبوب کرده است.

امروزه حدود نیمی از آمریکایی‌ها از افزایش سرمایه‌گذاری در امنیت مرزی و محدود کردن تعداد مهاجرانی که می‌توانند درخواست پناهندگی دهند حمایت می‌کنند. اما بخش بیشتری از آمریکایی‌ها نیز طرفدار مسیری برای شهروندی مهاجران بدون مدرکی هستند که در کودکی وارد شده‌اند، با یک شهروند آمریکایی ازدواج کرده‌اند، حداقل یک دهه در این کشور زندگی کرده‌اند یا فرزندان آمریکایی دارند. همه اینها انواع مهاجرانی هستند که آقای ترامپ در حال جمع‌آوری آنهاست. به‌نظر می‌رسد حداقل برخی از جمعیت حاضر در کارزار که مشتاقانه از آقای ترامپ حمایت می‌کردند، متوجه شده‌اند که طرح اخراج مهاجرانی که او ارائه می‌دهد، آن چیزی نیست که آنها می‌خواستند.