اثر اعتراض‌ها

فصل تحقیق، در این هفته به دو پرسش پرداخت. گزارش نخست، به دنبال پاسخ به این پرسش است که «آیا اعتراض‌های مردمی می‌تواند باعث تغییر در سیاست‌های توزیعی دولت شود؟». اعتراض‌ها می‌توانند بر بازتوزیع مالی اثر بگذارند، اما این اثر نه خودکار است و نه برابر. نتیجه به رابطه سیاسی میان دولت مرکزی و منطقه معترض بستگی دارد. در برخی موارد، اعتراض به افزایش منابع منجر می‌شود. در موارد دیگر، به کاهش منابع یا افزایش سرکوب. بنابراین اعتراض، ابزار بالقوه برای تاثیرگذاری بر سیاست اقتصادی است، اما کارآمدی آن در چهارچوب ساختار قدرت و ائتلاف‌های سیاسی تعریف می‌شود. گزارش دوم، به دنبال پاسخ به این پرسش است که «آیا برنامه هد استارت در بلندمدت به بهبود پایدار زندگی کودکان منجر می‌شود؟». هد استارت (Head Start) پاسخی سیاستی به نگرانی‌ها در زمینه نابرابری در ایالات‌متحده آمریکا بود. برنامه هد استارت در سال 1965 به‌عنوان بخشی از «جنگ با فقر» از سوی لیندون بی.جانسون آغاز شد. هد استارت معجزه نیست. اما نمونه‌ای است از سیاست‌هایی که آینده را نه با وعده‌های بزرگ، بلکه با مداخلات زودهنگام و کم‌سروصدا شکل می‌دهد. سیاست‌هایی که ممکن است سال‌ها بعد، در زندگی کسانی که حتی نام برنامه را به یاد نمی‌آورند، اثرش را نشان دهند.