تجربه ونزوئلا

در فصل دوم، سه گزارش بررسی شد. در گزارش نخست، نویسنده در پی پاسخ به این پرسش است که «چه آینده‌ای برای حکومت ونزوئلا قابل تصور است؟». گزارش دوم نورافکنی به اقتصاد ایران انداخته و به دنبال بررسی این پرسش بوده که «ایران در کدام کشورها سرمایه‌گذاری نافرجام دارد؟». گزارش‌هایی که جسته‌وگریخته منتشر می‌شود، میزان زیان ایران از سرمایه‌گذاری‌های اشتباه در کشورهای دیگر را حدود 100 میلیارد دلار برآورد می‌کند. بخش زیادی از این زیان‌ها به‌دلیل کمک‌های مالی و سرمایه‌گذاری‌های غیرقابل بازگشتی بوده که در سوریه، ونزوئلا، لبنان، عراق، آمریکای لاتین و آفریقا انجام شده است. گزارش سوم به تجربه پایان یافتن دولت پوپولیستی در ونزوئلا و درس‌‎آموزه‌های آن پرداخته است. درس ونزوئلا برای ایران این گزاره است که پوپولیسم نه با نیت بد، بلکه با جایگزین کردن سیاست به‌جای نهاد، عدالت به‌جای توسعه، و وفاداری به‌جای شایستگی، آن کشور را به نقطه‌ای ‌رساند که دیگر نتوانست اهدافش را محقق کند.