صلح مسلح

فصل گزارش این هفته با ایده‌ای مهم آغاز می‌شود: برتری نظامی لزوماً به پیروزی سیاسی نمی‌انجامد. عباس آخوندی و مریم زارعیان در نخستین گزارش، جنگ ایران و 

آمریکا-اسرائیل را با استفاده از نظریه بازی تحلیل می‌کنند و نشان می‌دهند که اطلاعات ناقص، تفاوت در آستانه تحمل هزینه، محدودیت‌های سیاست داخلی و نگرانی از تغییر موازنه قدرت چگونه امکان توافق را دشوار می‌کند. گزارش همچنین پیامدهای جنگ برای اقتصاد ایران، مناسبات منطقه‌ای و شکل‌گیری نظم امنیتی پساجنگ را بررسی می‌کند.

در دومین گزارش می‌خوانید که سرمایه‌گذاری بلندمدت بیش از مشوق‌های مالی، به امنیت حقوقی و پیش‌بینی‌پذیری قواعد بازی نیاز دارد. سعید ابوالقاسمی با اتکا به گزارش ۳۰‌ساله شورای آتلانتیک نشان می‌دهد ضعف حاکمیت قانون چگونه اعتماد سرمایه‌گذاران را فرسوده و سرمایه‌ها را به فعالیت‌های کوتاه‌مدت و نامولد هدایت می‌کند. گزارش همچنین توضیح می‌دهد چرا استقلال قضایی، شفافیت مقررات و تضمین حقوق مالکیت، پیش‌شرط دستیابی به رفاه و توسعه پایدار هستند.

آیا دونالد ترامپ در باتلاق جنگ با ایران گرفتار شده است؟ این پرسش کلیدی گزارش سوم است که با مرور دیدگاه شماری از تحلیلگران روابط بین‌الملل و سیاست خارجی، دلایل دشواری پایان دادن به جنگ را بررسی می‌کند. فقدان استراتژی خروج، اتکا به تشدید نظامی و ناتوانی طرفین در اعتماد به تعهدات یکدیگر، منازعه را به بن‌بستی فرسایشی کشانده است. گزارش همچنین پیامدهای تداوم جنگ برای اقتصاد جهانی، امنیت خلیج فارس و گزینه‌های دیپلماتیک پیش‌رو را واکاوی می‌کند.