صنعت‌زدایی

روند صنعتی شدن ایران از دهه 1330 با سرعت اندکی آغاز شد اما در دهه 1340 که از آن به دهه طلایی اقتصاد ایران یاد می‌شود، صنعت با سرعت بالایی رشد کرد و در حالی که بسیاری از کشورهای منطقه و حتی آسیا، هنوز گام‌های اولیه صنعتی شدن را برنداشته بودند، ایران به یک قطب صنعت تبدیل شد که کالاهایش نه فقط نیاز داخل را برطرف می‌کرد که به کشورهای منطقه هم صادر می‌شد.

در دوران پس از انقلاب هم بعد از وقفه جنگ تحمیلی، دوباره روند صنعتی شدن سرعت گرفت تا جایی که دولت به فکر تدوین نقشه راه صنعت شد و «استراتژی توسعه صنعتی» تدوین شد اما با جوسازی‌ها نابه‌جا ضربه مهلکی به روند صنعتی شدن وارد و این استراتژی از دستورکار خارج شد. در ادامه نیز افزایش درآمدهای نفتی، اقتصاد  ایران را به دوران بیماری هلندی بازگشت داد و واردات با ارز ارزان آغاز روند صنعت‌زدایی بود که البته تا دوران تحریم خودش را نشان نداد.

تحریم‌های سخت و تداوم آن برای چندین سال ضربه آخر بر روند صنعتی شدن ایران بود. فرسوده شدن ماشین‌آلات، فرار سرمایه و فقدان سرمایه‌گذاری باعث شده است تا رشد صنعت فریز شود و آنچه می‌بینیم ظرفیت زیاد موجود با خروجی اندک است.