دوربرگردان توسعه
چگونه مسیر اصلاحات اقتصادی به انباشت ناترازی‌ها رسید؟
بیست‌ودو سال پیش، وقتی صندوق بین‌المللی پول اقتصاد ایران را ارزیابی می‌کرد، از رشد تولید، کاهش بیکاری، افزایش ذخایر ارزی و بدهی خارجی پایین سخن می‌گفت. گزارش سال ۱۳۸۳، با استناد به عملکرد سال قبل، رشد اقتصادی را 7/ 6 درصد و تورم متوسط را 6/ 15 درصد ثبت کرده بود.
آن روزها اقتصاد ایران مشکلات جدی داشت، اما هنوز فرصت اصلاح و ادامه رشد از دست نرفته بود. امروز، همان نهاد برای سال ۲۰۲۶، رشد منفی 4/ 5 درصد و تورم متوسط 9/ 68 درصد پیش‌بینی می‌کند و تصویری از اقتصادی ارائه می‌کند که زیر فشار کسری‌ها، ناترازی‌ها و محدودیت‌های خارجی کمر خم کرده است.
میان این دو تصویر، تصمیم‌هایی قرار دارند که مسیر اصلاحات را تغییر دادند و فرصت‌ها را به تعهدات و بحران‌های انباشته تبدیل کردند. ادامه مسیر آن سال‌ها، توسعه را تضمین می‌کرد، اما وضعیت امروز به خاطر تصمیم‌ها و تغییر جهت‌هایی است که در سال‌های 1383 و 1384 اتفاق افتاد.
اقتصاد ایران کجا تغییر مسیر داد و چرا آینده‌ای که امکان ساختنش وجود داشت، به حسرت تبدیل شد؟
