شناسه خبر : 41634 لینک کوتاه

انتهای زاینده‌رود

آینده زاینده‌رود بدون آب چیست؟

اینجا نقطه پایان مسیر طولانی زاینده‌رود است؛ جایی که پس از طی حدود ۴۰۰ کیلومتر از نقطه آغاز سفرش از دامنه‌های خاوری ارتفاعات زاگرس و عبور از یک راه طولانی، پرپیچ‌وخم و دشوار، در روزگاران گذشته در این نقطه پایان، آرام می‌گرفته است. زاینده‌رود برای اولین‌بار در سال ۷۹ دچار کم‌آبی شد و به مرور جریان این رودخانه دائمی کمتر و کمتر شد، با برداشت‌های غیرمجاز بالادست و سوءمدیریت به رودخانه‌ای فصلی تبدیل شد و در دهه ۹۰ بارها با خشکی کامل زاینده‌رود مواجه شدیم. بین سال‌های 1399 و ۱۴۰۰ در عرض ۱۸ ماه دوبار به مدت هفت روز زاینده‌رود جاری شد و در بهمن‌ماه سال ۱۴۰۱ به مدت ۱۰ روز برای کشاورزان شرق اصفهان باز شد که دو روز تا رسیدن آب به کانال‌های کشاورزان زمان برد و عملاً هشت روز آب تحویل کشاورزان شرق اصفهان شد. از بهمن‌ماه ۱۴۰۱ تا به امروز حق‌آبه کشاورزان شرق در پنج مرحله و به مدت 10 روز تحویل داده شد و این میزان آب به قدری بود که در سال آبی جاری، تنها ۳۰ درصد اراضی شرق اصفهان زیر کشت غله و گلرنگ رفت. البته به گفته کشاورزان با توجه به نوسانات تحویل آب، بخشی از این اراضی چرای دام شد و کشت آنها آسیب دید. دامداران ورزنه از نبود آب و آذوقه برای دام‌هایش گلایه‌مندند و بیشتر دام‌هایشان به همین دلیل وزنشان کم شده و می‌میرند. کشاورزان ورزنه می‌گویند درست که کانال آب در حال حاضر آب دارد، ولی 10 یا 20 روز پر بودن کانال‌ها برای کشت کم است و در زمان نامناسب باز می‌شود.