شناسه خبر : 13417 لینک کوتاه
تاریخ انتشار:

هند بزرگ‌ترین تولیدکننده کره جهان

قیمت جهانی کره افزایش یافت

کره یک نوع محصول لبنیاتی است که از طریق فرآیند کره‌گیری از شیر یا خامه تازه یا تخمیرشده به‌ دست می‌آید.

نگاه دادخواه

کره یک نوع محصول لبنیاتی است که از طریق فرآیند کره‌گیری از شیر یا خامه تازه یا تخمیرشده به‌ دست می‌آید. کره را چربی، پروتئین شیر و آب تشکیل می‌دهد. خاستگاه کره به۱۰هزار سال پیش بر می‌گردد، هنگامی که نخستین اجداد بشر گوسفند، بز و گاو پرورش می‌دادند. اولین مدرک کشف‌شده درباره کره بر روی یک لوح سنگ آهکی است که قدمت آن به ۴۵۰۰ سال پیش بر می‌گردد. به طور کلی واژه کره (butter) از کلمه یونانی bou-tyron به معنای پنیر گاو می‌آید. کره به عنوان غذا توسط قبایل باستانی هندی و به عنوان سوخت در لامپ‌های اولیه و برای محافظت از پوست در برابر سرما استفاده می‌شد. در زمان‌های قدیم بر عکس امروز، کره بسیار ارزشمند و گران‌قیمت بود و در جشن‌های مذهبی استفاده می‌شد. هنوز هم در مراسم مذهبی هند و تبت از کره استفاده می‌شود. در روم باستان کره از نظر قیمتی بسیار ارزشمند بود و آنها نه‌تنها از کره به عنوان کرم برای پوست‌شان استفاده می‌کردند، بلکه رومیان و یونانی‌ها کره را بر سرشان ماساژ می‌دادند تا موهای براقی داشته باشند. مصریان باستان از کره برای بهبود مشکلات چشمی استفاده می‌کردند. امروزه در گوشه و کنار دنیا انواع مختلفی از کره تولید می‌شود که از جمله آن می‌توان به کره پاستوریزه، کره محلی، کره سفید و کره طعم‌دار اشاره کرد. سالانه در جهان بیش از ۹ میلیون تن کره تولید و به عنوان یک ماده غذایی خوشمزه و با خاصیت مصرف می‌شود.

بازار جهانی
در قرون هفدهم و هجدهم میلادی، ایرلند بزرگ‌ترین صادر‌کننده کره در اروپای شمالی و آمریکا بود و انگلستان بزرگ‌ترین بازار هدف ایرلند در آن زمان محسوب می‌شد. از دهه ۱۹۹۰ به بعد هند بزرگ‌ترین تولید‌کننده کره به شمار می‌رفت که سالانه ۱۴۷۰ هزار ‌تن کره تولید می‌کرد و بیشتر آن را به مصرف داخلی می‌رساند. در آن سال‌ها آمریکا با تولید سالانه ۵۲۲ هزار تن دومین تولیدکننده بزرگ کره بود. پس از آن فرانسه با تولید ۴۶۶ هزار تن، آلمان با تولید ۴۴۲ هزار تن و نیوزیلند با تولید ۳۰۷ هزار تن کره دیگر تولیدکنندگان بزرگ این محصول بودند. در سال ۱۹۹۷ فرانسه با مصرف سرانه هشت کیلوگرم در سال بالاترین نرخ مصرف کره را داشت. هند، آلمان ( ۵۷۸ هزار تن)، فرانسه (۵۲۸ هزار تن) و روسیه (۵۱۴ هزار تن) بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان کره در جهان بودند. امروزه هند با تولید سالانه بیش از ۵/۴ میلیون تن بزرگ‌ترین تولیدکننده کره در جهان است. اتحادیه اروپا با تولید بیش از ۴ میلیون تن و آمریکا با تولید ۸۰۰ هزار تن از دیگر تولیدکنندگان بزرگ این محصول هستند. تولید جهانی کره در سال ۲۰۰۰ حدود ۵/۷ میلیون تن بود که در سال ۲۰۱۱ به ۱۰ میلیون تن رسید. نیوزیلند با وجود آن که در جایگاه سوم بزرگ‌ترین تولیدکنندگان قرار دارد، اما بزرگ‌ترین صادرکننده کره در جهان است. نیوزیلند سالانه حدود ۴۵ هزار تن کره به کشورهای مختلف جهان صادر می‌کند. اتحادیه اروپا هر سال ۱۵۰ هزار تن کره صادر می‌کند. استرالیا ۶۵ هزار تن از تولیداتش و آمریکا ۵۲ هزار تن از تولیدات کره‌اش را صادر می‌کند. روسیه با واردات ۱۳۵ هزار تن کره در سال بزرگ‌ترین واردکننده کره در جهان است. اتحادیه اروپا سالانه ۵۰ هزار تن کره وارد می‌کند. استرالیا نیز با تولید سالانه ۱۰۹ هزار تن کره و صادرات ۶۵ هزار تن، حدود ۲۱ هزار تن هم در سال وارد می‌کند. هند بزرگ‌ترین مصرف‌کننده کره در جهان است. سالانه حدود ۴۷۵۰ هزار تن کره در هند مصرف می‌شود. آمار مصرف کره در اروپا سالانه به ۲۰۲۰ هزار تن می‌رسد. مصرف سرانه کره در هند ۵/۳ کیلو در سال است؛ و نیوزیلند با مصرف سرانه ۷/۴ کیلو در سال بیشترین مصرف سرانه را دارد. قیمت هر تن کره در سال ۲۰۰۰ حدود ۱۲۰۰ دلار بود که در سال ۲۰۰۶ به دو هزار دلار در هر تن و در سال ۲۰۰۸ به ۳۷۰۰ دلار در هر تن رسید. در سال ۲۰۱۰ قیمت هر تن کره در مرز سه هزار دلار بود. در سال۲۰۰۰، ۱۱۹۹ میلیون دلار از صادرات کره در جهان درآمد کسب شد که در سال ۲۰۱۰ درآمد حاصل از صادرات کره به ۲۲۳۲ میلیون دلار رسید. در چند ماه اخیر به علت افزایش تقاضا و ثبات عرضه کره در جهان قیمت آن از مرز چهار هزار یورو در هر تن هم گذشت و در می ۲۰۱۳ به رکورد بی‌سابقه‌ای دست یافت.

بازار ایران
در ایران از زمان پرورش دام، کره تولید می‌شده است اما با مکانیزه شدن فرآیند تولید این محصول، هیچ گونه تولیداتی در کارخانه‌های لبنی ایران صورت نمی‌گیرد. تقریباً ۱۰۰ درصد کره مصرفی در ایران وارداتی است. فرآیند کره‌گیری نیاز به ماشین‌آلات، دستگاه‌ها و تکنولوژی بسیار پیچیده و چربی فراوانی دارد که از شیر گرفته می‌شود. برای تولید کره باید عملیات چربی‌گیری برای حجم بسیار بالایی از شیر انجام شود. به همین دلیل برای تولید کره داخلی ایران با کمبود شیر مواجه خواهد شد. برای تولید کره به ۸۰ درصد چربی شیر نیاز است. بیشتر شیرهای موجود در بازار ایران بین ۵/۱ تا ۳‌ درصد چربی دارند و مصرف‌کنندگان از ماست‌های پرچرب بیشتر از ماست‌های کم‌چرب یا بدون چربی استقبال می‌کنند و به همین دلیل هم بیشتر ماست‌های موجود در بازار درصد چربی بالایی دارند. برای تولید خامه حدود ۳۰ درصد چربی شیر نیاز است بنابراین تقریباً تمام چربی شیرهای داخل ایران در روند تولید محصولات لبنی مختلف به غیر از کره به کار می‌رود. ماهیانه حدود پنج هزار تن کره وارداتی، در کارخانه‌های داخل ایران بسته‌بندی‌شده و به بازار عرضه می‌شود. بیش از شش‌ماه است که ایران با کمبود عرضه کره در کشور مواجه است. قیمت کره تا چند ماه قبل نیز مشابه نرخ تبدیلی در کشورهای صادرکننده بود اما در چند هفته اخیر قیمت کره حدوداً دو برابر شده و با این افزایش بالا اما هنوز هم این محصول لبنی پرمصرف در بازارهای داخلی کمیاب است. خبرهایی از واردات چند ۱۰‌تنی کره و وجود آن در انبارهای گمرک می‌رسد اما این کمکی به کاهش قیمت‌های بالا رفته نمی‌کند. مشکل افزایش قیمت کره و کمبود آن تنها ناشی از افزایش نرخ دلار و دیگر ارزهای خارجی طی دو سال اخیر نیست. این مشکل دارای ریشه‌های طولانی‌تر و اساسی‌تری در گذشته است که امروز تنها با توسعه زیرساخت‌ها و بهبود شرایط و امکانات برای تولید این محصول میسر خواهد بود.

دراین پرونده بخوانید ...

دیدگاه تان را بنویسید

 

پربیننده ترین اخبار این شماره

پربیننده ترین اخبار تمام شماره ها